titel

Een modern,goedkoop, gelukkig, comfortabel en ecologisch leven met 3 kindjes!Een ecologische voetafdruk van 1.65 HA én toch een modern en comfortabel leven? Het kan écht!

zondag 24 oktober 2010

Mannen/vrouwen

Wat is dat toch met vrouwen? Waarom lijken we het vastgeroeste rollenpatroon maar niet af te kunnen schudden, alle emancipatie ten spijt?
Een paar voorbeelden:
  • in een interview met de eerste vrouwelijke havenkapitein stelde de vrouwelijke(!) journaliste als eerste (!)vraag " En hoe denkt u dat te combineren met een gezin?". Zou ze dezelfde vraag gesteld hebben aan een man?
  • Een vrouwelijke prof wiskunde aan de universiteit stelde zich tijdens haar eerste les als volgt voor: "Ik heb moeten kiezen tussen een gezin of de wiskunde. Ik koos voor de wiskunde." Zou een mannelijke prof ooit dezelfde openingszin gebruiken?
  • Een vriendin van me ging alleen op reis naar de Rode Zee, zonder man en 1 jarig zoontje. De reacties hierop waren niet echt euhh...proper. Ze liet haar gezin in de steek. De man ging een paar maanden later alleen met vrienden skiën. De reacties hierop? "Knap dat dat kan, goed dat je aan "zelfzorg" doet, tof dat je tijd maakt voor je vrienden...". Niemand vond dat hij zijn "gezin in de steek liet".
  • Mijn eigenste man heeft als hobby " bijstuderen". 2 avonden per week gaat hij naar de avondschool. Dit oogst (zeer terecht overigens) lof en bewondering. Over mama die thuis alles alleen doet wordt in alle talen gezwegen (want dat is "normaal"). Dat moest ik maar eens proberen: 2 avonden per week tot 21 u à 22u een cursus gaan volgen. De reacties zouden van een hele andere aard zijn(eerder van: knap dat die man dat toelaat, knap dat hij alleen de 3 kinderen verzorgt)!
  • ........
En weet je wat ik het ergst vind: ik betrap mezelf erop dat ik rollenpatroonbevestigend denk...telkens maar 1 nanoseconde, maar toch.
Het komt telkens weer naar boven, in gesprekken met vrouwen. Wij voelen ons nog steeds volledig verantwoordelijk voor het hele huishouden én de kinderen.
We voelen ons schuldig als er iets niet naar behoren loopt, of als we eens iets aan de man overlaten. (Ken je dat : manlief kookt, en als vrouw voel je de innerlijke druk om zelf ook iets te doen. Zitten en lezen is dan geen optie.)
En, in mijn geval, is het ZEKER niet mijn man die het me oplegt, integendeel! Het is eerder de vorige generatie VROUWEN die dat in stand houdt. Ze gebruiken uitspraken als: "Als een huis er slordig bijligt, of de kinderen er onverzorgd bijlopen, dan straalt dat slecht af op de vrouw", of, "Het is normaal dat een vrouw in een huishouden meer doet dan de man, dat is altijd al zo geweest."
Hebben we alle BH's voor niks verbrand? Hebben we als vrouw aan het kortste eind getrokken? We hebben het "recht"(plicht?) verworven om buitenhuis te gaan werken, maar de huistaken blijven wél nog volledig voor ons. Is het resultaat van alle emancipatie niet: dubbel zoveel werk en 2 keer zoveel schuldgevoelens?

2 opmerkingen:

  1. Klinkt heel herkenbaar. We doen het elkaar ook soms aan he ;-)
    Veel voordeel doen we er ons niet mee, das een feit. En soms hee... soms wou ik eens een dag dat ik evenveel applaus zou krijgen als wat ik zelf geef als mijne man het huishouden eens overpakt. Ik klap echt letterlijk in mijn handen als hij een wasje gedraaid heeft en de afwas heeft gedaan als hij eens een dag alleen is met ons 2 pateekes. Ik doe dat dagelijks (en nog veeeeel meer) met 7 kindjes in huis. Maar dat wordt evident hee na een tijd. Maar weette, ik zit er zelf niet meer mee in. Als ik het echt beu ben, trek ik ne keer aan de alarmbel. Voor de rest probeer ik het zingend te doen.... en vooral niet te perfect willen zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Awel Sabine, je krijgt applaus van mij!!En voordat je denkt dat het "ertegen zit" ten Huize Verte: die voorbeelden hierboven zijn me bijna allemaal door mijn man ingefluisterd ;-)
    Hij wordt er trouwens gek van als mensen suggereren dat hij "baby-sit" op onze kinderen, als ik eens even weg ben. Babysitten doe je op andermans kinderen, en niet op die van jezelf.
    Dus ja, dat innerlijke gevoel van " ik mag niet stilzitten tot alles perfect is en dan nog..." Dat doe ik mezelf aan. En dat vind ik erg confronterend....

    BeantwoordenVerwijderen

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License.